Architektura

Kształt i konstrukcja tradycyjnych budowli na Bali odzwierciedla porządek wszechświata. Koncepcje te znajdują też często odbicie we współczesnym budownictwie.
Wszystkie budowle na wyspie, zarówno świeckie, jak i sakralne, od stuleci projektuje się, mając na uwadze świętość przestrzeni. Na przykład pradawne megality ustawiano zawsze w kierunku któregoś z największych wulkanów na wyspie.

Tutejsza architektura ma ścisły związek z rozmaitymi koncepcjami religijnymi i kosmologicznymi. Do najważniejszych należy oś kaja-kelod (góra-morze). Kaja wskazuje wysokie święte miejsce, w którym jak wierzą Balijczycy, żyją bóstwa i zmarli przodkowie, a keloid – miejsce niskie, zamieszkane przez demony.

Balijskie świątynie są zbudowane jeszcze precyzyjniej niż domy, w oparciu o te same zasady organizacji przestrzeni, ponieważ stanowią rezydencje bogów. Za najświętsze uważa się strony kaja (góry) i kangin (wschód). W takich górskich świątyniach jak Pura Besakih, Pura Sampan Tiga w Bedahulu, Pura Batukau w Tabanie do dziś zachowały się schodkowe tarasy dawnych sanktuariów. Nawet jeśli dawna budowla stoi na płaskim terenie, wewnętrzny dziedziniec jest sztucznie podwyższony.

Z kolei hotele na Bali wyróżniają się tradycyjnym balisjkim stylem, dużą dbałością o każdy szczegół  oraz obfitują w drewniane wykończenia.